Afkicken

11 oktober 2015
|

img_madeformeaning

(leestijd: < 2 minuten)

De komende tien dagen laat ik mijzelf vrijwillig opnemen. Ik ga naar België om af te kicken. Geen laptop, iPhone of boeken, zelfs m’n kleinste Moleskine komt er niet in. Geen koffie en ook geen avondmaaltijd. Wel om vier uur ’s morgens uit de veren en om negen uur ’s avonds onder zeil. Ik ga afkicken van mijn denken.

 

Doe dit, laat dat…

De afgelopen jaren ben ik me meer en meer gaan verbazen over de macht die ik mijn gedachten geef. ‘Doe dit, laat dat, onthoud, vergeet, oordeel, veroordeel, maak plannen’.

Als ik niet geregeld stilsta bij de onafgebroken stroom die mijn leven haast ongemerkt ordent en bepaalt, verlies ik het onderscheid tussen het leven van binnenuit en het leven dat me bijkans voortjaagt. En vergeet ik wie hier de regie voert.

 

Nu houd ik enorm van denken, dus vind ik het niet altijd eenvoudig mijn gedachten ‘te laten gaan’, mijn gevoelens ‘te laten zijn’ en waar te nemen dat ik meer ben dan wat ik denk of voel. Dat er een stilte is die spreekt, juist door uit een ander vaatje te tappen. Intuïtief, vrij, fris en daarmee onderscheidend en bevrijdend.

 

Denksport

Wat ik als denker dan wel weer direct begrijp is dat een eenmaal ontgonnen pad onderhoud nodig heeft om niet weer overwoekerd te raken. Ook ‘intuïtief weten’ is in zekere zin een denksport en het kost inzet en inspanning om de flow van deze sport steeds sneller, slimmer en bewuster te kunnen vinden en geleiden. Zeker als je de sport ook aan anderen traint en ondertussen zelf het Olympisch niveau nastreeft. Daarom ga ik naar België voor dit tiendaags trainingskamp in stilte, aandacht en onderscheid.

 

Mentale fitheid

Of ik me erop verheug? Nou nee. Al is de maalstroom van mijn leven niet altijd prettig, de gewenning heeft het wel comfortabel gemaakt. Schijnveilig.

Tien dagen inzichtmeditatie betekent plukken aan de cocon die ik zo plezierig om mijn motieven en handelen heb gesponnen. Het is hard werken om die cocon op een volgend niveau open te breken om zo mijn vleugels verder uit te kunnen slaan.

Toch, ondanks dat ik me niet volledig verheug op het proces, geniet ik op voorhand al wel van het resultaat. Een lekker opgeschoonde harde schijf. Meer ruimte, in en om mezelf. Mentale fitheid. Opnieuw een stapje dichter bij het verstaan wat het daadwerkelijk betekent om mezelf toe te staan mezelf te zijn. Met hart en hoofd, omdat ik mezelf het beste gun en mijn klanten het beste wil leveren.

 

Even lekker afkicken dus.

Maar eerst nog een kop koffie.

1 Reactie

op Afkicken.
  1. esther
    |

    Gerard,

    Ik ben benieuwd, hoe was het??

    Hartelijke groet,
    Esther (NACS)

Reageer

Jouw e-mail wordt niet gepubliceerd

Een ogenblikje...